Χλωρή λίπανση II

sikali-1

Χλωρή λίπανση ΙΙ

Μπορούμε να φυτέψουμε σίκαλη, φεστούκα, βίκο, κουκιά,τριφύλλι, σινάπι και φυσική βλάστηση από ζιζάνια. Η σίκαλη είναι ένα πάρα πολύ δυνατό φυτό, μια πολύ δυνατή ρίζα, που μπορεί να εκμεταλεύεται όλα τα εδάφη, φτωχά σε υγρασία και τροφές, έχει ένα ριζικό σύστημα που μπορεί να καλύψει 620 χλμ., μια επιφάνεια 280 τ.μ.

Αυτο ισχυρό ριζικό σύστημα μπορεί να εκμεταλεύεται ότι υπάρχει στο υπέδαφος, ανόργανο και οργανικό, και να φτιάξει μια καλαμιά που να είναι πολύ καλή για τα compost γιατί περιέχει κάλιο, άζωτο και πυρίτιο όπως και στοιχεία.

Φεστούκα προτιμούμε το κεντάκι 31 την αμερικάνικη φεστούκα προσαρμοσμένη στον Ελληνικό χώρο. Την χρησιμοποιούμε και σαν τάπητα για γκαζόν και για πτηνοτροφή, για λιβάδια και για χλωρή λίπανση. Δημιουργεί πολύ καλό φύλλωμα με πολύ άζωτο και με θυσανώδη επιφανειακή ρίζα γύρω στα 10 εκ. Έτσι φυτρώνει γρήγορα και κρατάει το έδαφος από τις διαβρώσεις των βροχών.

Πως σπέρνουμε;

xlori-lipansi-2Σπέρνουμε ανακατεμένα, θα σας πω τι έκανα εγώ. Η έκταση που θα καλλιεργήσω είναι γύρω στα 400 τ. μ. Για να βάλω τα ανοιξιάτικα να τι έκανα. Το έδαφος δεν είναι γόνιμο. Το όργωσα με τη φρέζα,έριξα άχυρο μέσα και λίγο ασβέστη σε ενεργό μορφή κι άρχισα να το σκάβω.

Περιμένω να ρίξει βροχή, να το αναποδογυρίσω μια φορά ακόμα και να ρίξω σπόρους βίκου και σίκαλης. Ο βίκος είναι αζωτούχο φυτό, αναπτύσσεται πάρα πολύ γρήγορα, πιάνει πολύ χώρο και καταπολεμάει τα ζιζάνια. Αλλά τα ζιζάνια δεν μας πειράζουν για να τα ρίξουμε μέσα τούμπα και θα μας δώσουν τροφή, γιατί κι’ αυτά όπως τα ραδίκια εκμεταλεύονται τα ιόντα του εδάφους.

Φυτεύουμε βίκο, κουκιά και τριφύλλι, τρία ψυχανθή. Τα κουκιά έχουν πολύ βαθιά πασαλώδη ρίζα κι εκμεταλεύονται μια ζώνη από αζωτοβακτηρίδια που τρέφουν συμπάθεια και συμβιώνουν με τα κουκιά.

Για το τριφύλλι έχουμε άλλου είδους αζωτοβακτηρίδια τα οποία επιβιώνουν με το τριφύλλι και το βίκο. Για να έχουμε μεγαλύτερη ποσότητα και ποικιλία από αζωτοβακτηρίδια βάζουμε 3 ποικιλίες από ψυχανθή. Τα χρησιμοποιώ αυτά για το έδαφος μου που είναι αλκαλικό. Βάζουμε τη ραπανίδα μέσα, ανήκει στα σταυρανθή, κάνει πλούσιο φύλλωμα κι εκμεταλεύεται το «θείο» του εδάφους.

Το παίρνει μέσα στα κορμό του οπότε θα δημιουργήσει οργανική μορφή του θείου που είναι περισσότερο αφομοιώσιμη απότα φυτά. Τα κουκιά χρησιμεύουν στο να διαβρώσουν το υπέδαφος, δηλαδή να τρυπήσουν κάθετα και να αναμοχλεύσουν το ανόργανο στοιχείο κι εμπλουτίζουν επίσης με άζωτο.

Το καλύτερο αποτέλεσμα είναι όταν έχουμε πολλές βροχές, αλλιώς πρέπει να ποτίσουμε, γιατί η επιτυχία της χλωρής λίπανσης βρίσκεται στο πότισμα. Όσο περισσότερες βροχές, τόσο η φυλλική επιφάνεια θα’ ναι πιο μεγάλη. Τα αζωτοβακτηρίδια θα αναπτυχθούν πολύ περισσότερο στο ριζικό σύστημα, αλλά και τα τριφύλλια στο επίγειο τμήμα θα έχουν πολύ περισσότερο άζωτο.

Το άζωτο το έχουμε κατά 1/3 στη ρίζα και τα υπόλοιπα 2/3 στο φυλλικό σύστημα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους. Πότε θα το γυρίσω αυτό; Μόλις έρθει ο Γενάρης θα το κάνω τούμπα με μια πηρούνα, βάζοντας τις ρίζες πάνω και τα φύλλα κάτω.

Εκεί θα δημιουργηθούν διάφοροι μικροοργανισμοί, θ’ ανέβει η θερμοκρασία του εδάφους, θα γίνει καύση. Την εποχή εκείνη πρέπει με την θερμοκρασία που θ’ ανέβει να ποτίσουμε, εκτός αν βρέξει.

Με το πότισμα θα γίνει πιο εύκολα η χούμοποίηση, το άζωτο θα έρθει σε φυλλική μορφή, θα καταλήξει σε διάφορα άλατα, τα οποία εμείς θα πάρουμε πιο εύκολα όταν θα καλλιεργήσουμε τον Απρίλιο. Υπάρχει κι άλλος λόγος που τον Γενάρη ή Φλεβάρη το φέρνουμε τούμπα.

Τα ψυχανθή που έχουν συμβιώσει μαζί με τα αζωτοβακτηρίδια στο έδαφος, απ’ τον Φλεβάρη κι ύστερα αρχίζουν να μπουμπουκιάζουν, να βγάζουν λουλούδια. Την εποχή εκείνη το φυτό, ότι έχει φτιάξει κάτω θα το πάρει για να φτιάξει καρπούς κι έτσι θα το χάσουμε από το έδαφος.

Σ’ εκείνη τη φάση, που έχει τη μεγαλύτερη ενέργεια το τουμπάρουμε. Τον Απρίλιο θα φυτέψουμε, αφού θα ΄χουν περάσει 50 μέρες, και θα έχει επέλθει ισοροπία στο έδαφος.Τα ίδια μπορούμε να κάνουμε για το αμπέλι. Τον Απρίλη μπορούμε να κάνουμε κι ένα διαφυλλικό λίπασμα με φύκια και να του δώσουμε ιχνοστοιχεία.

Η φυτοπροστασία του είναι θειάφι και βορδιγάλειος πολτός για ένα μεγάλο φάσμα από αρρώστιες. Στη συμβατική γεωργία τη ντομάτα τη βάζουν ανά 50 εκ., αλλά έχει μεγάλο ριζικό σύστημα. Σε μεγαλύτερη απόσταση έχουμε καλύτερα φυτά και λιγότερες αρρώστιες, δεν θα σκιάζει το ένα το άλλο, η υγρασία θα φεύγει πολύ πιο εύκολα κι η ηλιοφάνεια θα στεγνώνει το έδαφος.

Στις ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια, πεπόνια, καρπούζια, μόλις φυτέψετε ρίξετε άχυρο. Το άχυρο δημιουργεί C02, ανθρακολίπανση, που το παίρνουν τα φυτά.

Διαφυλλικά λιπάσματα υπάρχουν στο εμπόριο: είναι τα φύκη της Βόρειας θάλασσας με απολιθωμένα πετρώματα Μπορούμε να πάρουμε φύκια από την θάλασσα να τα αφήσουμε να ξεπλυθούν και να τα χρησιμοποιήσουμε.

Εμπλουτισμός με Ca

Αν έχουμε κάνει καλλιέργεια λαχανικών κι έχουμε έλλειψη ασβεστίου το εμπλουτίζουμε με ασβέστη. Εμπλουτίζουμε το compost με ασβεστούχα πετρώματα όπως είναι ο δολομίτης που έχει CaCO3 53% και MgCO3 47%

To παίρνουμε σε σκόνη, όπως είναι η άμμος, το κοσκινίζουμε πάνω στο compost. Αν το compost έχει χαμηλό ΡΗ κάνουμε μια ασβέστωση: Βάζουμε γύρω στα 250 γρ, γεωργικό ασβέστη πολύ λειοτριβιμένο ρίχνουμε το μισό από πάνω, το ανακατεύουμε, κάνουμε ένα ελαφρύ τσάπισμα και ρίχνουμε το άλλο μισό πιο επιφανειακά πάνω, οπότε όταν βγουν οι ρίζες των φυτών να μπορούν να βρουν εύκολα την τροφή.

Αναλογία: 1 κιλό σε 4τ.μ. Ο ασβέστης είναι CaO τριμμένο, τυποποιημένο για γεωργική χρήση σε σκόνη. Μπορούμε επίσης να ρίξουμε μαρμαρόσκονη στο compost ή μπορούμε να ρίξουμε και γύψο (CaSO4) στο έδαφος μέσα, αλλά η θειική ρίζα δημιουργεί άλλα προβλήματα. Αυτό ενδείκνυται όταν έχουμε να καλλιεργήσουμε λάχανο, κουνουπίδι, μπρόκολα, σινάπι, κάρδαμο που χρειάζονται θείο

Αφήστε μια απάντηση