Γεωργός

αναρτήθηκε σε: Νέα | 0

georgos

Γεωργός και η σύντροφός του

Τα μυστικά της Δήμητρας μου ‘μαθες

Και γίνηκα της Γής τρυφερός εραστής

και παιδευτής ακούραστος.

Μου ΄πες:

»Στον Ουρανό η ματιά σου πάντα,

τ’ Αυγερινού το κάλεσμα,

του Αποσπερίτη τ’ αθόρυβο διάβα

μη χάσεις,

των εποχών τις αλλαγές μάθε ν΄ακούς

να οσμίζεσαι απ΄των ανέμων την ανάσα

και τ΄ αλλιώτικο φύσημα»

Σύντροφος Γεωργού

Μου ΄πες:

»Μάθε ν’ ανθίζεσαι,

πότε είναι η ώρα για σπορά,για θερισμό,

για λίχνισμα και γι’ αλεσμα

και γι’ αμπελιού τον τρύγο,

για λιόκαρπου το μάζεμα

και πότε πρέπει σ’ οψιγιά ν’ απλώσεις τα σταφύλια»

 

Γεωργός

Και γίνανε τα φοβερά των εποχών γυρίσματα

φίλοι και συμαχοί μου.

Μέ χαλινάρια,με ζευγούς

τ΄αγριο ταυρί το μέρεψα

και το άτι το ατίθασο

φίλος μου γίνηκε

και γλήγορό μου πόδι.

Της μάνας Γαίας φροντιστής

μ’ αυλάκια καλοφρόντιστα ποτίζοντας το χώμα

καρπίζω τ’ άγονα ,στα λεπτόγαια σπέρνω,

στα χρυσοτόπια της Δήμητρας

κυμματισμοί ευλογίας αέρινης

των κόπων μου τα δώρα.

Αγρίμια δάμασα,

συντρόφους οικόσιτους,βοηθούς ακάματους

στο σκληρό της γής τ΄όργωμα τα έκαμα

το χέρι μου τ΄αδύναμο,

με τ αλετριού το σίδερο και του μυαλού τη φλόγα

εγίνηκα κατακτητής και στέριωσα και πρόκοψα.

Σύντροφος

Γεμάτη η αυλή μου μερωμένα ζωντανά

όλα στη δούλεψή μου

πλέριες οι αποθήκες μου

με ξηροκάρπια και τροφές

για τους βαριούς χειμώνες.

 

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ

Αφήστε μια απάντηση